باب اطعام مؤمن 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كه مؤمنى را سير كند ، بهشت برايش واجب شود و هر كه كافرى را سير كند ، بر خدا سزاوار است كه درونش را از زقوم پر كند چه مؤمن باشد و چه كافر . 2 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : يك مسلمان را خوراك دهم ، از خوراك دادن افقى از مردم نزد من بهتر است ، عرضكردم : افق چقدر است ؟ فرمود صد هزار كس يا بيشتر . شرح - مراد به مردم مخالفين مستضعف يا مؤمنين مستضعف است مجلسى ( ره ) . 3 - رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كه سه نفر از مسلمين را اطعام كند ، خدا او را از سه بهشت در ملكوت آسمانها اطعام كند : 1 - فردوس . 2 - جنت عدن . 3 - طوبى و آن درختى است كه از جنت عدن بيرون آيد و پروردگار ما آن را بدست خود كاشته است ( يعنى آن را تنها بقدرت خود بدون وساطت فرشته و اسباب ديگرى آفريده است ) . 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مردى نيست كه دو تن از مؤمنين را به خانه خود برد و به قدر سيرى به آنها بخوراند ؛ جز آنكه اين عملش بهتر از آزاد كردن يك بنده باشد .